อา... วันนี้มันเป็นวันที่น่าสยดสยองวันหนึ่งในรอบปี

ตลาด... ไม่ได้มีแต่ผักหญ้า สินค้าทุกสิ่งอันในแต่ละร้านล้วนอุดมไปด้วยความหวาน (แบบรกๆ) ของดอกไม้ หัวใจ โบ ช็อกโกแลต ฯลฯ มีทั้งเปลี่ยนสินค้าในร้านชั่วคราว (รับเทศกาล) และแทรงแซมด้วยของเหล่านี้

ร้านสะดวกซื้อหรือห้างสรรพสินค้าก็มีแต่อะไรที่เป็นโทนชมพู-แดง...

ถนนหนทางที่ปริมาณประชากรเดินจับมือกันมากขึ้น...

แผนการตลาดทั้งหลายแหล่ที่ขายของแบบเล่นแพ็กคู่!!

 

โอ่ยยยย ช่างไม่เห็นใจคนโสดว่าจะใช้ชีวิตในที่สาธารณะเช่นไร (แลดูเป็นความบกพร่องอย่างแรงที่ไปไหนมาไหนไม่มีคู่!)

แต่ช่างมันเหอะ นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะเราก็อยู่ในที่ของเราอย่างมีความสุขต่อไป

ไม่ได้องุ่นเปรี้ยวนะจ๊ะ มันแค่วันวันเดียว เดี๋ยวพรุ่งนี้มันก็จางหายไปละ

แค่แอบหมั่นไส้นิดหน่อยเนาะ อะไรจะร้ากกกรักกันมากมายในวันนี้

วันอื่นๆ ไม่เห็นจะเป็นเหมือนวันนี้

 

พูดถึงปัญหาคือ ลุงแหวะหวึยกับบรรยากาศหวานๆ ทุ่งดอกไม้ อะไรชมพูๆ ต่างหาก บรื๋ยยย

 

วาเลนไทน์นี้มีความรักให้แก่คนในครอบครัว เหลือก็เผื่อแผ่เพื่อนฝูง เพื่อนร่วมงาน ยันเพื่อนร่วมโลก

 

นึกได้ว่าควรจะอัพอะไรแบ่งบ้าง รับปากกันข้ามปีทีเดียวเชียวว่าอ่าน รักปักใจ แวมไพร์ฝึกหัด เล่ม 1 จบ

จะแบ่งเล่าให้ฟัง (อ่าน) ต่อจากเอนทรี่ หนีแวมไพร์ปะแวมไพร์ อันนั้นเล่าถึง เล่ม 2 ไว้ (ทั้งที่มันควรจะพูดถึงเล่ม 1 ก่อน - -“)

 

แล้วเราก็ฉลองวาเลนไทน์ด้วยนิยายแวมไพร์กัน!!

 

 

 

รักปักใจ แวมไพร์ฝึกหัด เล่ม 1 เป็นเรื่องราวของแวมไพร์สาว “โซแลงจ์” ลูกสาวเดียวคนสุดท้องในบรรดาพี่น้องแวมไพร์วัยรุ่น 8 คน!! (แม้ว่าจะเป็นนิยายแปลก็เถอะ พ่อแม่จะมีลูกเยอะไปไหน Foot in mouth เอาเถอะ ไม่ขัดความรู้สึกเท่าไหร่เพราะตระกูลออกจะสูงส่งและร่ำรวย) กับคู่รองของน้องชายคนรองสุดท้อง “นิโคลัส”

สองพี่น้องนี่ดันตกหลุมรักกับมนุษย์ซึ่งถือเป็นฝ่ายตรงข้ามกับตนเอง คือไม่เป็นฝ่ายล่าเขาก็เป็นฝ่ายที่ถูกเขาล่าอะนะ

เนื้อเรื่องเป็นการปูพื้นเริ่มต้นซีรีย์ให้ผู้อ่านเข้าใจว่าแวมไพร์ของนักเขียนคนนี้ (Alyxandra Harvey) เป็นอย่างนี้นะ มีความเป็นมาอย่างไร ข้อจำกัด การดำรงชีวิต ความขัดแย้งของตัวละครที่จะนำไปสู่เรื่องราวต่อๆ ไป

ขณะที่ในเล่มแรกนี้ก็บรรจุเรื่องราวความรักของแวมไพร์ไว้ถึง 2 คู่

ทำให้รู้สึกว่ามันยังไม่มีพื้นที่ให้ความอ่อนหวาน ละมุนละไมของคู่รักมากมายนัก

ออกแนวเกิดรักระหว่างรบมากกว่า บางที (ลุงเอง) ก็เกิดความรู้สึกตามไม่ทัน สัมผัสไม่ได้ถึงอารมณ์ตัวละครน่ะนะ

แบบว่า... มันมองตากันแล้วเขินหรือสปาร์กกันอะไรทำนองนั้น ทำไมมันไวจริง?

คนเขียนไม่เพิ่มรายละเอียดให้อีกหน่อย ลุงผู้ไร้รักก็เลยงงๆ ว่าความรักมันอธิบายไม่ได้ (โห่ยยย) จู่ๆ ก็เกิด (โดยคนอ่านไม่รู้ตัวเหมือนกัน รักกัน ปลื้มกันตอนไหนว้า)

กัดกันไปมาก็รักกันโดยไม่รู้ตัวก็มี

เรียกว่าหัวใจทำงานหนักทั้งศึกรบศึกรักเลยเชียว

 

แต่อ่านๆ ไปก็สนุกตรงมุกจีบกันนี่แหละ มันไม่ได้หวานเลี่ยนซาบซึ้งขนาด

แต่แอบหวานปนฮา โหด ห้าว แล้วก็เรื่องราวน่ารักๆ ระหว่างคนในครอบครัวแวมไพร์ และความรักความเอื้ออาทรกันระหว่างเพื่อนแม้จะเป็นแวมไพร์กับมนุษย์ก็เถอะ

แถมตัวนางเอกกับนางรองก็แสบเซี้ยวซ่า ไม่ใช่นางเอกหวานอ่อนแอ เนื้อเรื่องเลยสนุกสุขซน ลุยๆ แก่นๆ เพราะคนเขียนใช้นางเอกกับนางรองเป็นผู้เล่าเรื่องสลับกันไปจนจบ

 

อ่านเล่มนี้แล้วไปอ่านเล่ม 2 จะทำให้ไม่สะดุดว่าทำไมตัวละครตัวนั้นตัวนี้เป็นอย่างนั้น หรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันเป็นมายังไง

ตัวประหลาดทำไมมันตายอย่างนี้ ฯลฯ

 

เรื่องขัดใจที่มีในเรื่องนี้ก็เรื่องเดียวกับเล่ม 2 อีกเหมือนกัน คือตัวร้ายมันจะตายง่ายไปไหม? Laughing

คืออยู่ก่อความพินาศน่ารำคาญมาได้ตั้งนาน แต่มันช่างตายง่ายดายและไม่ทุกข์ทรมานเท่าที่ควร (ลุงเป็นพวกซาดิสต์เหรอนี่...)

เดาเอาว่าคนเขียนอาจจะไม่ถนัดฉากบู๊ หรือเพราะคาแรกเตอร์ตัวละครที่เป็นตัวเล่าเรื่องมันไม่มีเล่ห์เหลี่ยมมากมายก็ไม่รู้

แต่เอาเถอะ 2 เล่มนี้อาจเน้นความรักแบบฮาๆ ไม่เน้นดราม่าบู๊ล้างผลาญแบบฮาร์ดคอร์

 

จะรอดูเล่ม 3 ต่อ เห็นว่าเป็นคู่พี่ชายฝาแฝดกับนักล่าแวมไพร์ คงจะล่ากันสนุกดีล่ะทีนี้

น่าจะมีฉากบู๊เลือดสาดบ้างล่ะ (เอ๊ะ นี่เราชอบฉากนองเลือดเหรอ...)

ถ้าอ่านจบแล้วก็คงจะมาบ่นๆ แบ่งๆ ในนี้อีกแหละ

ใครลังเลว่าจะสอยไม่สอยเรื่องนี้ก็ติดตามๆ

 

 

สุขสันต์วันแห่งความรักจ้ะเพื่อนร่วมโลก